تنظیم تولید با مصرف انرژی از ابتدا مدنظر بهره برداران شبکه تولید و توزیع برق بوده است. از بعد از جنگ جهانی دوم که به مرور انرژی هسته ای منبع تامین مطمئن تولید برق در بسیاری از کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی شد، توسعه نیروگاه های تلمبه ذخیره ای برای تبدیل برق پایه هسته ای به برق پیک از طریق ذخیره سازی مدنظر قرار گرفت. در دهه ۱۹۹۰، به دلیل نگرانیهای زیستمحیطی روزافزون و کاهش توسعه نیروگاه های هسته ای، شاهد کاهش توسعه نیروگاههای جدید PHS بودیم. پس از سال ۲۰۰۰ و با اهمیت پیدا کردن موضوع تغییر اقلیم و افزایش تقاضا برای منابع انرژی تجدیدپذیر، چشمانداز تغییر کرد و علاقه جدیدی نسبت به PHS پدید آمد.در این مقاله ضمن بررسی نقش حیاتی سیستمهای PHS در یکپارچهسازی منابع انرژی تجدیدپذیر، تامین تقاضای اوج بار و افزایش پایداری شبکه، تجزیه و تحلیل از روندهای فعلی و در حال ظهور، چالش های فنی و اثرات زیستمحیطی برای شناسایی مناطق بالقوه برای تحقیق و توسعه آینده، ارائه شده است.
